از این به بعد تصمیم گرفتم که هر از گاهی یه پست به اسم "داستانهای من و نازی" بزارم.تشخیص این که "نازی" کیه و چیه با شماست.اما فکر کنم هر کدام از ما یه "نازی " توی خودمون داریم."نازی" بخشی از وجود ما ست.حالا داستان ها رو بخونید حتما متوجه می شید...

امروز روز خوبی بود برام.دو تا قرار مهم و شیرین داشتم که هر دوتاش روزم رو قشنگ کرد.توی اولی "نازی" بود که من رو برد.هر چی من میگفتم نریم حرف گوش نمی کرد.آخه "نازی" خیلی کله شق و لج بازه.میگفت  تو فقط بیا و منم فقط رفتم.بعد از قرار هم باز این "نازی" بود که خوشحال بود اما من همچنان پرسوال بودم."نازی" خوشحال بود و میخندید اما من نمیدونستم باید خوشحال باشم  یا نه!خلاصه از اولی که بگذریم میرسم به دومی.بازم طبق معمول "نازی" باهم اومد.قرار بود دوستای دانشگاه رو بعد از دو سال ببینم.البته خودم با همشون تماس گرفته بودم و قرار ۵شنبه رو گذاشته بودیم.این بار هم من  و هم "نازی" هر دومون خوشحال بودیم.خلاصه با کمی تاخیر رسیدیم سرقرار.هنوز دو تای دیگه از بچه ها نیومده بودن.من ار بچه ها بابت تاخیرمون عذرخواهی کردم و گفتم که تقصیر من نبود.(آخه این "نازی" بود که من رو برده بود سر قرار اولی)خلاصه که خیلی اون یکی دو ساعت با بچه ها بهمون خوش گذشت.اینقدر سر و صدا کردیم که همه شاکی شده بودن.آخه فکر کن بعد دو سال ۷ تا دوست افتاده بودن بهم!!!!!!!!!بیچاره دور و بری هامون!!!!!!اما جالبیش اینجا بود که آخرسر که خواستیم جدا بشیم حس همه مون عین هم بود.نمی دونم شاید یه جور دلتنگی واسه شیطنت های دانشگاه.شاید حسرت واسه روزهای گذشته و با هم نبودنمون.نمیدونم واقعا!!!اما عجیب بود و دوست داشتنی!!!

بقیه در ادامه مطلب

ترجیح می دهم با کفشهایم در خیابان راه بروم و

 به خدا فکر کنم تا این که در مسجد بنشینم و به

کفشهایم فکر کنم .

دکتر شریعتی

روزي لقمان به پسرش گفت امروز به تو 3 پند مي دهم كه كامروا شوي.

- اول اين كه سعي كن در زندگي بهترين غذاي جهان را بخوري!

- دوم اين كه در بهترين بستر و رختخواب جهان بخوابي.

به سلامتی دیوار
نه به خاطرِ بلنديش،
!واسه اين‌که هيچ‌وقت پشتِ آدم رو خالی نمي‌کنه

"والا تا جایی که من یادم میاد همیشه یک رنگی ارزش بوده, نه دو رنگی"

رفيق
! که يه‌رنگه

"به شرطی که یه رنگش پیدا بشه"

بقیه در ادامه مطلب

   بقیه در ادامه مطلب

سلام...

نمی دونم می خوام راجع به چی بنویسم.اما خیلی حرفها واسه گفتن دارم...

چند روزیه که یه موضوع نسبتا کوچیک بدجوری من رو تحت تاثیر قرار داده و افکارمو بهم ریخته...نمی دونم!شاید من خیلی حساسم.اما این موضوع که اینجا جای گفتنش نیست باعث شده که من یکم توی خودم باشم و به دور رو برم با دقت بیشتر نگاه کنم.

تا حالا شده که حوصله هیچی رو نداشته باشید و بی حوصله و ناراحت فقط به دیگران و اطرافتون نگاه کنین؟

واسه من که خیلی پیش اومده ، عین الان.این موضوع یه خوبی داره و یه بدی.

خوبیش اینه که شما وقتی دیگران و زندگی هاشون و مشکلاتشون رو میبینین مشکلات خودتون رو یادتون میره.

و اما بدیش اینه که این کار باعث میشه آدم غصه اونا رو هم بخوره.نمی دونم ، لااقل من که اینجوریم.

امروز که داشتم از سرکار می رفتم کلاس ، توی تاکسی آقای راننده آهنگی گذاشته بود که اسم خواننده اش رو نمی گم(راستش مطمئن هم نیستم کی بود).آهنگ رو دقیق یادم نیست اما مضمونش این بود که آقای خواننده از خدا گله داشت و فقط آرزوی مرگ داشت...در کل آهنگ قشنگی بود اما یکم زیاده روی کرده بود.زندگی هرچقدر هم که سخت و تلخ باشه ، باز حیفه که ما بخوایم آرزوی مرگ بکنیم.شعار نمی دم چون خودم پستی بلندی های زندگی رو کامل احساس کردم ، اما باز هم شاکر بودم به خاطر نمعت زندگی و از خدا خواستم خودش کمکم کنه......

امروز که من کلا محو تماشای آدم های اطرافم بودم ، خیلی چیزای جالبی دیدم که بعضی هاشون واقعا روح آدم رو قلقلک میده....

تا حالا این بچه هایی که دستفروشی می کنن یا ساز می زنن ، رو با دقت دیدید؟؟؟تا حالا خودتون رو جای اونا گذاشتید؟؟؟امروز وقتی با دقت تمام به صورت دخترک 7،8 ساله خیره شده بودم که چطور با انرژی و حس تنبک می زد و می خوند ، تمام بدنم مورمور شد....آخه چرا خدا؟؟؟اون بچه الان باید خونش باشه ، پیش مادرش باشه ، عصرونه بخوره و درساشو بخونه!!!!!!!!واسه چقدر پول داره اینکار رو می کنه؟؟؟؟؟؟؟؟

اصلا پولی بهش میدن؟؟؟؟؟؟

امروز که خوب به دور رو برم نگاه کردم ، دیدم همه دارن میدون.اونم فقط دنبال یه چیز ....."پول"!!!!!!!!

نمی گم چیزه بدیه.برعکس خیلی هم چیزه خوبیه ، مخصوصا که واسش زحمت کشیده باشی.

یکی دستفروشی می کرد...جوراب ، روسری ، سی دی ، عروسک و.... .یکی کنار خیابون سنتور می زد....یکی مردم رو به مقصد هاشون می رسوند...اووووه اینقدر درو برمون زیادن...اما جالبیش اینه که همه واسه یه هدف دارن کارای مختلف انجم میدن.

همه اینایی که گفتم از دنیای آدما بود.اما حیونات دروبرمون رو خوب نگاه کردید؟؟؟؟؟

اونا هم مشغول زندگی خودشونن.اونا هم دارن میدون ، اما فقط هدفمون فرق می کنه.اونا تنها دغدغه شون پیدا کردن غذا و سرپناه که با یکم جستجو پیدا می کنن.امروز که داشتم از توی اتوبوس بیرون رو میدم، نگاهم به جوی اب بود که یه هو دیدم یه کلاغه پرید توی جوی و یه چیزی رو از آب گرفت و شروع کرد به خوردن.خیلی سریع این کار رو کرد.جالب بود که چه جوری اونو دیده!!نفهمیدم چی بود؟؟!اما همراه با اون یه تکه دنبه هم پیدا کرد که بعد از کمی نوک زدن بهش و نتیجه نگرفتن به دندون گرفت و رفت.....

خیلی پرچونگی کردم.ببخشید.اما احساس می کنم سبک تر شدم.ممنون از شما که وقت گذاشتید و خوندید.

خوشحال میشم نظرات شما عزیزان رو بخونم...

یا علی

شب و روزتون خوش

نره خر که از عطر يونجه زار و بوی دلدار سرمست بود، پاسخ داد : مادرجان به خود بيم راه مده ،هرچه خواهی از مرحوم پدر به ارث برده ام، ديگر نگران چه هستی ،اکنون آنچه می توانی در حق اين خرترين انجام بده که يار چشم انتظار است و رقيب بسيار.

سرانجام مادر با اکراه به خواستگاری رفت و پس از چندی به ميمنت و مبارکی خطبه عقد جاری شد و زندگی سرشار از خريت آنها آغاز گرديد و اينک ادامه ماجرا...

بقیه در ادامه مطلب